Jun 2017 – Shanthi

தீயிற் பொலிந்த பொன்னென மின்னும்

தீந்தமிழ் கவிதை கண்டு

தீராத இன்பம் கொண்டு

தீவிர மௌனம் கொண்டு வார்த்தை

தீர்ந்து நின்றேன்

 

மாயன்

பாம்பணையின் மேல் பள்ளி கொண்டவன்

பாம்பின் மேல் நின்று நர்த்தனம் புரிந்தவன்

குன்றினைக் கையில் குடையாய் எடுத்தவன்

குன்றின் மேல் ஏறிக் கல்லாய் நின்றவன்

 

மூவடி மண் கேட்டு விஸ்வரூபம் காட்டியவன்

மண்ணை உண்ட வாயில் விஸ்வத்தைக் காட்டியவன்

கோபியரின் ஆடைகளை ஒளித்துக் களித்தவன்

திரௌபதிக்கு ஆடை அளித்துக் காத்தவன்

 

யாசித்த கௌரவர்க்குத் தானையைத் தந்தவன்

பதம் பணிந்த பார்த்தனுக்குத் தன்னையே தந்தவன்

சகடனைக் காலால் உதைத்து மாய்த்தவன்

அகலிகையைப் பாதத்தால் ரட்சித்துக் காத்தவன்

 

சரணடைந்தோர்க்கு அளிப்பான் அபயம்

அவன் பாததூளியில் நீங்கிடும் பயம்

பிறவிக்கடல் கடக்க இதுவே உபாயம்

இதை உணர்ந்தவர்க்கு வருமோ அபாயம்.

 

ஆண் பாதி பெண் பாதியென

அர்த்தநாரி ஆனவனை

அம்மையென்றழைக்கவோ

அப்பனென்றழைக்கவோ

அம்மையும் அப்பனுமாகி

அந்தமும் ஆதியுமாகி

அண்டமெலாம் நிறைந்தானை

அடி பணிந்தேத்துவமே.

 

 

May 2017 – Shanthi

அருகு அணிந்தோனை

ஆரணப் பொருளோனை

இபமாமுகன்தனை

ஈசன் மைந்தனை

உரகம் அணிந்தோனை

ஊழி முதல்வனை

எங்கும் நிறைந்தோனை

ஏற்றம் மிகுந்தோனை

ஐந்து கரத்தனை

ஒற்றை மருப்பனை

ஓங்கார வடிவோனை

ஔவைக்கு அருள்வோனை

கண நாதனைக்

காரிய முதல்வனைக்

கருத்தில் நிறுத்தி

அடி பணிவோமே.

 

கருப்பற்றூறி இருந்து

பிறப்புற்று ஆங்கண்

விருப்புற்றூறி  அதன்கண்

துன்புற்றிருந்து பின்னே

இறப்புற்றே மாயும் எம்மை

பற்றற்றிருக்கப் பணித்து

உற்றதுணையாய் நின்தாள்

பற்றி இருக்கஅருள்வாயே

ஆற்றுப்படை கொண்ட முருகா

சீற்றமொடு வரு சூரனை இரு

கூற்றாகப் பிளந்த சூரா

ஆற்றொணாக் காதலொடு கரம்

பற்றி வள்ளிக்குறத்தியை மண

முற்ற பெருமானே தெய்வக்

களிற்றின் மணவாளா

 

பஞ்சாட்சரம் அதை தினமும் துதிக்க

பஞ்சாய்ப் பறந்திடும் பாவங்கள் யாவும்

தஞ்சம் என்றவன் திருத்தாள் பற்றிட

நஞ்சுண்ட நாதன் நமைக் காத்தருள்வான்

 

 

நரிதனைப் பரியாக்கிப் பரியதை நரியாக்கி

பிட்டுக்கு மண் சுமந்து பிரம்படியதுவும் பட்டு

தருமிக்குப் பாட்டெழுதி கீரனுக்கு முக்கண் காட்டி

கூடல் மாநகரினிலே ஆடல் பல புரிந்தவன்

 

 

அர்த்த நாரியை உமையொரு பாகனை

இருவினை களைவோனை

முக்கண்ணனை

நான்மறை போற்றும்

ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தால்

அறு பொழுதும் ஓத எழு பிறப்பும் அறுமே

எண்திசை போற்றிட நவநிதியும் சேருமே

பத்துடை அடியவர் வாழ்த்திடுவாரே

சிவாய நம ஓம் சிவாய நம ஓம்

 

அரி அயன் தேடி அறிதற்கு

அரிதாக நின்ற நெடுமாயன்

விரித்த செஞ்சடையன் புரம்

எரித்த முக்கண்ணன்

 

 

ஆலம் உண்ட கண்டன்

காலனை உதைத்த காலன்

மாலன் தங்கை மணாளன்

ஞாலம் காக்கும் தயாளன்

 

 

அந்தம் ஆதியறு நாதன்

கந்தன் உரை செய்த சீடன்

விந்தை பலபுரி விநோதன்

அனந்த நடமிடும் புலியூரன்

 

 

விண்ணுக்கும் மண்ணுக்கும் சோதியன்

உண்ணாமுலை அன்னை பாகன்

அண்ணாமலை உறை நாதன் அவனை

எண்ணாதிருப்பவர் வீணரே