Aug 2017 – Shanthi

பாதகம் நீக்கியே

சாதகம் அருளும்

மோதகக் கையானை

நமதகம் வைத்து

ஜகதலம் வாழ

வணங்கிடுவோமே

 

பஞ்சக்கரனை

நெஞ்சம் நெகிழ்ந்திட

வஞ்சனையின்றித்

தஞ்சம் புகுந்திட

விஞ்சிடும் அருளை

வழங்கிடுவானே

Advertisements

Jul 2017 – Shanthi

இல்லார்க்கும் இருப்பவர்க்கும் பொதுவாகி

கல்லார்க்கும் கற்றவர்க்கும் பாலமாகி

நில்லாது ஓடும் காலத்தின் வழி

செல்லாது நிற்கும் தூய அன்பே சிவம்

 

நெஞ்சினில் அன்பிருக்க வஞ்சம் இல்லை

எஞ்சி நிற்கும் பகையும் இல்லை

நஞ்சை அறுத்து நல்வழிப்படுத்தி

விஞ்சி நின்றிடும் தூய அன்பே சிவம்

 

அம்புலியதனை முடி மேலணிந்து

அம்புவாம் கங்கையை முடிதனில் வைத்து

அம்பரந்தனிலே களிநடம் புரிந்து

அம்புவி காத்திடும் சம்போ சரணம்.

 

ஆடி பிறந்திடும் முன்னமே

ஆடியே அசைந்தே வந்திடும்

ஆடித் தள்ளுபடியே உனை

நாடியே வந்து பொருளைத்

தேடியே பணத்தை இறைத்து

வாடியே ஓயும் மங்கையைச்

சாடியே நிற்கும் மணாளன்

ஓடியே விடாமல் காத்திடப்

போடி நீ திரும்பிப் பாராமல்!!!

 

அழகு:

 

எத்தனை அழகு எத்தனை அழகு

கொட்டிக் கிடக்குது இயற்கையில் அழகு

குயிலின் குரலில் இனிமையைக் கண்டேன்

மயிலின் ஆடலில் நளினம் கண்டேன்

மானின் துள்ளலில் மகிழ்ச்சி கண்டேன்

களிற்றின் நடையில் கம்பீரம் கண்டேன்

பசுவின் கண்களில் தாய்மையைக் கண்டேன்

வலம்புரிச் சங்கினில் ப்ரணவம் கேட்டேன்

வானவில்லினில் வண்ணங்கள் கண்டேன்

மின்னல் இடியில் சீற்றம் கண்டேன்

கடலின் அலையில் ஆரவாரம் கண்டேன்

ஆழ்கடலில் அமைதியைக் கண்டேன்

இவை அனைத்தும் தோற்கும் இடமொன்று கண்டேன்

இறைவன்அளித்த மழலையின் வடிவில்

குதலை மொழியது குயிலைப் பழித்தது

தளர் நடையது மயிலைப் பழித்தது

மழலையின் ஓட்டம் மானைப் பழித்தது

கண்ணில் தெரியும் குறும்பது கண்டு

வானவில்லோ நாணம் கொண்டது

என்னே விந்தை எந்தையின் படைப்பு!

 

ஆடிய பாதனுடன் சேர்ந்து

ஆடிடும் நாயகி அவளை

ஆடிப்பாடிக் கொண்டாட ஓர்

ஆடி மாதம் போதுமோ

நாடித் தேடி‌ அவர்பால்

ஓடிச் சென்று அவரைப்

பாடிப் பணிந்து இன்பம்

கூடி மகிழ்ந்திடுவோம்.

Jun 2017 – Shanthi

தீயிற் பொலிந்த பொன்னென மின்னும்

தீந்தமிழ் கவிதை கண்டு

தீராத இன்பம் கொண்டு

தீவிர மௌனம் கொண்டு வார்த்தை

தீர்ந்து நின்றேன்

 

மாயன்

பாம்பணையின் மேல் பள்ளி கொண்டவன்

பாம்பின் மேல் நின்று நர்த்தனம் புரிந்தவன்

குன்றினைக் கையில் குடையாய் எடுத்தவன்

குன்றின் மேல் ஏறிக் கல்லாய் நின்றவன்

 

மூவடி மண் கேட்டு விஸ்வரூபம் காட்டியவன்

மண்ணை உண்ட வாயில் விஸ்வத்தைக் காட்டியவன்

கோபியரின் ஆடைகளை ஒளித்துக் களித்தவன்

திரௌபதிக்கு ஆடை அளித்துக் காத்தவன்

 

யாசித்த கௌரவர்க்குத் தானையைத் தந்தவன்

பதம் பணிந்த பார்த்தனுக்குத் தன்னையே தந்தவன்

சகடனைக் காலால் உதைத்து மாய்த்தவன்

அகலிகையைப் பாதத்தால் ரட்சித்துக் காத்தவன்

 

சரணடைந்தோர்க்கு அளிப்பான் அபயம்

அவன் பாததூளியில் நீங்கிடும் பயம்

பிறவிக்கடல் கடக்க இதுவே உபாயம்

இதை உணர்ந்தவர்க்கு வருமோ அபாயம்.

 

ஆண் பாதி பெண் பாதியென

அர்த்தநாரி ஆனவனை

அம்மையென்றழைக்கவோ

அப்பனென்றழைக்கவோ

அம்மையும் அப்பனுமாகி

அந்தமும் ஆதியுமாகி

அண்டமெலாம் நிறைந்தானை

அடி பணிந்தேத்துவமே.