Jan 2017 – Pithan

பித்தன் 124.

கல்லாலடியில் கண்மூடித்

     தவமிருந்து

நல்லதோர் காஞ்சியில்

     நடமாடிய சிவனே

வில்லையுடைத்து

     சீதையை மணந்து

வில்லாலடித்து அசுரனை

     வதைத்த ராமனே

நால்வேதப் பொருளறியா

     பிரமனை சிறைவைத்து

சொல்லியுன் தந்தைக்குப

     தேசித்த வேலவனே

நல்லோர் வாழுமிப்

     புவியில் கலந்த

புல்லுருவிகளை களைய

     நீவரும்நாள் எந்நாளோ.

 

 

பித்தன் 125.

நடுக்கடலில் அலையின்றி

     நன்னீ ரிருப்பதுபோல்

அடுக்கிவரு மெண்ணமது

     அமைதி யடைந்திட

கடுகளவுன் எண்ணமதில்

     கண்ணனை நினைவுற

சடுதியில் வந்துனக்கு

     சாந்தி யளித்திடுவான்.

 

பித்தன் 126.

வாழவந்தநம்

          மெல்லோரையும்

வாழவைக்க

          வந்திடுவான்

ஆழமான அடிமனதில்

அழகாக வீற்றிருப்பான்

குழந்தையாக

          இருந்தநம்மை

கிழவனாக ஆகும்வரை

நிழலெனத்

          தொடர்ந்திடுவான

     நிம்மதியளித்திடுவான்

வேழமுகத்தானை நாம்

     வணங்கி வாழ்ந்திடுவோம்.

 

 

பித்தன் 128.

கண்ணனை அடைய நீ

     பாவை நோன்பேற்றாய்

வண்ணமலர் மாலைகளை

     சூட்டிக் கொடுத்தாய்

என்னதவம் செய்தாரோ

     ஆழ்வார் உனையடைய

என்னதவம் செய்துநீ

     அரங்கனுடன்

          கலந்தாயோ

இன்றுனை நினைந்து

     மகிழ்ந்தோம்

          கோதைத்தாயே.

 

பித்தன் 130.

கார்மேகம் மழைபொழிய

நாற்றுகள் மூழ்கிவிடும்

காற்றலைகள் வீசிட

சார்புகள் சரிந்துவிடும்

பார்ப்பனர்கள் வேதமதை

பார்முழுது மோதினால்

கார்மேகம் கலைந்துவிடும்

காற்றலைக ளோய்ந்திடும்

பார்முழுதும் பஞ்சமது

நற்பஞ்சாய்ப் பறந்திடும்.

 

 

Jan 2017 – Exchanges

SKC:

இங்கே கிடத்திய

இறைவன் தன்னை

எழுப்புதல் மரபோ

இன்னொரு முறையே

 

BKR:

@SKC

பாதி உலகு உறங்கிவிடும் நேரத்தில்

மீதி உலகம் விழித்திருந்து – பாதங்கள்

பற்றித் தொழுவதனால் பாவம் இறைவனவன்

எற்றைக் குறங்குவான் கூறு.


SKC:

சாரதியும் பாரதியும சரிநிகர் ஆனதைப்

பாரடி பெண்மணி பாண்டவர் நாயகன்

போரதில் முன்னரே பார்த்த னுக்காகவே

தேரதில் தங்கியே தந்ததும் கீதையே

 

பாரதி கண்டான் பார் நெடுங்காவியம்

ஊரதில் மூடரை உலுக்கியே விடுதலைப்

போரதில் சேரவே போதனை செய்தான் மீசை

ஆரதிகம் என ஆயினும் யோசித்தேன்

 

பாரதி முன்னதாய் பார்த்தனின் தோழனாம்

சாரதியைத் தள்ளியே சாதனை செய்தனன்

வேறெதுவும் எண்ணாது வேட்கை கொண்டங்கு

பாரதம் காத்ததோர் பாரதி வாழ்கவே.

(மீசை — வீரம்)

 

BKR:

@SKC

சாரதி கண்டதோர் பாரதம் என்றால்

பாரதி கண்டதும் பாரதம் தானே

சாரதி தந்தது செரு வென்ற பாரதம்

பாரதி கண்டதோர் மருள் வென்ற பாரதம்

சாரதி வந்ததால் சாரந்தவர் வென்றனர்

பாரதி பாட்டினால் பாரையே வென்றனன்

வேறொரு ஒற்றுமை வியப்புடன் கண்டோம்

பாரதி யவன்அக் காலனை வென்றதும்

சாரதி யவன்திரு வாசலில் தானே!!

 

SKC:

நெல்வேலியில் விதைத்து நெல்லாய் வளர்ந்து

அல்லிக் கேணியில் அள்ளக் குறையாது தன்

சொல்லால் எமக்கு சுதந்திரம் அடைய

சொல்லிக் கொடுத்தான் சுப்பிரமணிய பாரதி.

 

BKR:

ஐங்கரர் கல்யாணராமன் அவர்களுக்கு நன்றி

 

Rali:

2முறை 5விரல்

    காட்டினீர் வீகேயார்

2டில் வலது

    5யாருக் கிடது

5யாருக்கு சொல்வீர்

    நயந்து.

(இது ஒரு வேறே கிரக வெண்பா)

 

VKR:

நான் குறியிட்டது ஐந்து நட்சத்திர அங்கீகாரம் என்றே. மாதோரரு பாகன் மாதிரி இரண்டிலுமே இருவருக்கும் இரண்டரை.(மாது பாகம் யாருக்கு என்பது அடுத்த கவிதையைப் பொருத்து.)

இது இந்தக் கிரக பதில்

 

SKC:

@VKR

அஞ்சிலே பாதி பெற்றான்

அஞ்சனை மகனருளால்

மிஞ்சிய பாதி கொள்ள

முயற்சியும் செய்திடவே

வஞ்சனை இன்றி நீவிர்

வாழ்த்தியதற்கு நன்றி.

 

Rali:

@VKR

அஞ்சிலே பாதி பெற்றான்

அஞ்சனை மகனருளால்

மிஞ்சிய பாதி கொள்ள

அஞ்சாது முயன்றிடவே

வஞ்சனை இன்றியொரு

அஞ்சு இன்னும் தா!

 

Suresh:

சாரதி சற்குரு

பாரதி சொற்குரு

யாரெதில் வல்லவர்

போரிட நாமெவர்?

 

பாரதப் போரினில்

பாரதி சாரதி

பாரதில் வல்லவர்

யாரதில் வெல்லுவார்

நாரதர் கலகமே

நற்கவி தந்ததே!


SKC:

ஒரு மாது போதாதென

இருமாது கொண்டதனால்

வருமா துயர் என்றே

பொருமா தென்னுள்ளத்து

இருளேதும் குடியின்றி நீ

தருவாய் உன்னருளை

தாமரை ஆரணங்கே !

 

BKR:

ஒரு மாது போதாதென

இருமாது கொண்டதனால்

வருமா துயர் என்றே

பொருமுவது யார்?

புரியவில்லையே?


ராலியின் வேண்வெண் முயற்சி #239:

இருளினில் ஆடுவாய்

    பேயுடன் சேர்ந்து

வருவாயென் நெஞ்சுள்

    உனக்காய் வளர்த்தேன்

மருளாம் இருளும்

    மனமெனும் பேயும்

இருப்பாய் சிலகாலம்

    இங்கு.

 

BKR:

ராலிக்கு சிவனின் வினா:

பேயோ டிருளினில் ஆடி அலுத்துந்தன்

தூய உளம்நாடி நான்வரவே – நீயோயென்

வீடாமுன் உள்ளம் இருளாக்கி  என்னையதில்

ஆட அழைப்பதுவோ சொல்.

 

பேயோ டிருளினில் ஆடி  அலுத்துந்தன்

தூய உளம்நாடி நான்வரவே –  நீயோவுன்

தங்க மனத்தை இருளாக்கி என்னையதில்

தங்க அழைப்பதுவோ சொல்.

 

– Rali:

@BKR: உன் சிவ வக்கீல் திருப்பணி தொடரட்டும்!

தங்கமா தூயதா என்மனமா நண்பனே

லிங்கமனம் என்றுசொல் மாற்றி!


GRS:

இலக்குகள் வேணுமென சொல்வீர்காள்…

இலக்குகள் வைத்து தோற்றோர் பலலிருக்க…

இலக்குகளில்லாமல்

உயரிலக்குகள் அடைந்தோரையெந்த

இலக்கணத்திலடைப்பீர்

உரைப்பீர் தேர்ந்தெளிய?

 

Rali:

இலக்குகள் கொள்ளாமல்

    தானாக மேலாம்

இலக்கை அடைதல்

    இதன்முன் பிறவி

உலகில் பிறந்து

    உழைத்து விரும்பும்

இலக்கைப் பெறாது

    இறத்தல்.

 

GRS:

இலக்குக்கெல்லாமிலக்கு

இலக்கின்றின்புற்றிருப்பதேயெனவுணர்ந்து

இலக்கமைத்துழைத்து

இலக்கடைந்துவப்பதெவ்வாறு?

 

BKR:

இலக்கற்ற இன்பம் அடையவே ஆற்றைத்

தலைதரித்தான் தாளே இலக்கு.

 

Rali:

இலக்கின்றி இன்புறுதல்

    பௌத்தரின் வாதம்

இலக்கொன்றே ஒன்றென்று

     எங்குமுள மாயை

விலக்குதலே சான்றோரின்

    வேதம்.

 

BKR:

இலக்காய் இறைபதம் ஏற்றின்பம் காணின்

இலக்குண்டோ பின்னும் நமக்கு?

 

இவ்விலக்கை ஏற்றபின்னே வேறிலக்கு வேண்டேன்நான்

அவ்விலக்கென் ஆசான் பதம்.

 

GRS:

கற்றுத் தெளிந்தோர் முன்

கவி என்று சில படைத்தல் எளிதல்ல…

சற்று இளைப்பாறி பின் வருவேன்

சான்றோரே பொறுத்தருள்வீர்…


ராலியின் வேண்வெண் முயற்சி #240:

பெண்ணென்றால் தன்னுடலில்

  பாதியே தந்திடுவான்

பெண்ணென்றால் தன்தலை

  மேல்வைத்தே ஆடிடுவான்

பெண்பித்தன் என்றூரார்

  எள்ளி நகைத்திடா

வண்ணம் எனக்குமிடம்

  தா.

 

BKR:

ராலி மேல் சிவனின் புகார்!

பெண்ணோ டுடல்பகிர்ந்தேன்

      பெண்ணைத் தலைவைத்தேன்

 பெண்ஆணில் பேதமிலை

            என்றுணர்த்த – பொன்னான

என்பாதம் இல்லைையுனக்

            கென்றேனா வீணாக

என்மேலேன் சொன்னாய் பழி?

 

BKR:

(இனி வக்கீலின் வக்காலத்து)

சரிபாதி ஒன்றும் சடைமீது ஒன்றும்

அரிவையர்க் கீந்த செயற்குச் – சரியாய்

பணியரசன் மார்பில் பனிநிலவன் பாலத்

தணிந்தழ குற்றான் சிவன்.

(குறிப்பு :   பணி = பாம்பு,  பாலம் = நெற்றி)

 

BKR:

சந்தக் கவிதை ஒலிக்காது நின்றதுமேன்

சந்திர சேகரனே சாற்றிடுவாய் – உந்தன்பேர்

கொண்டசிவன் மேல்ராலி வீசும் கணைதடுக்கத்

தண்டமிழ்ப்பா தந்தால் நலம்

 

Rali:

@BKR:

பெண்ணென்பார் வெண்ணிலவை

    நற்புலவர் வாசுகியும்

பெண்ணாம் அறிவீர்

    அரனை.

 

SKC:

பெண்ணை இடம் கொண்டும்

பெண்ணைத் தலை வைத்தும் – பின்னும்

பிச்சையே எடுத்தான் புலித்தோல்

கச்சை கட்டிய கபாலி.

 

SKC:

சடையில் கங்கையும் சந்திரப் பிறையும்

உடை புலித் தோலும் ஒரு கை உடுக்கும்

புடைசூழ் கணமும் பூசிய நீறும்

இடமொரு மாதும் ஏந்திய மழுவும்

உடையோன் அவனை உள்ளத்து இருத்தி

விடை மீதமர்ந்த வேதப் பொருளை

உடைந்தே உருகி உணர்வே அறுந்து

அடைந்தே தீரல் அதுவே இலக்காம்.

 

BKR:

@ராலி

சந்திரனே பெண்ணாயின்

      ரோகிணியும் சந்திரனை

எந்த முறைகொண்

     டழைத்திடுவாள்? – அந்தமிலாப்

பால்கடைய மத்தானாள்

         அல்லஅரன் ஆபரணம்

மால்படுக்கை யானோன் இனம்.


ராலியின் வேண்வெண் முயற்சி #245:

காசியில் செத்தார்க்கும் ஆயிரம் நாமங்கள்

வாசிக்க யோசிக்கும் மாந்தர்க்கும் தேவரும்

யாசிக்கும் ராமநாம தீட்சைநீ தந்தாயுன்

ஆசி பெறுதல் எளிதே.

 

BKR:

@ராலி

ஆசி பெறுதல் எளிதென் றுரைக்கும்உன்

“பாஸிடிவ்” பாடலே நன்று

 

Rali:

@BKR:

நன்றியென் நண்பாவுன் பாராட்டும் ஊக்கமும்

அன்றிவேறு ஒன்றுவேண் டேன்.

 

BKR:

(உந்துதலில் தோன்றி விரைவாய் வெளிப்பட்ட என் கருத்து, நிதானமாய்ப் பிறமொழிக் கலப்பின்றிக் கீழே:)

சீர்மறையோன் ஆசி பெறலெளிது என்னுமுந்தன்

நேர்மறைப் பாடல் இனிது.


ராலியின் வேண்வெண் முயற்சி #246:

அரனின் தனுசை

    ஒடித்துப்பின் ஏழு

மரத்தைத் துளைத்தாய்

    கடல் தாண்டி பத்து

சிரத்தை அறுத்தாய்

    களைத்தாய் உறங்கு

அரங்கா அரங்கா

    அரங்கா.

 

பித்தன் 127.

அரங்கா எழுந்திரு கதவு திறந்தது

உறக்கம் போதும் உடனே விழித்திடு

அரவம் சிலநாள் அமைதி பெறட்டும்

உறக்கமின்றி காத்து நின்றோம்

மறவாமல் எமக்கு அருள்புரிந் திடுவாய்.

 

BKR:

அரங்கா உறங்கெனக் கெஞ்சிடும் ராலி

அரங்கா எழுவென்னும் பித்தன் – மறவீர்

உறங்கா அரன்நடமும் மாலின் துயிலும்

அறங்காத் தருளத்தா னென்று!


ராலியின் வேண்வெண் முயற்சி #247:

விரட்டல் அசுர

    குணமாம் விடாது

துரத்தல் இறைவன்

    அருளாம் அறிந்தேன்

வரம்பெற் றசுரன்

    மயங்கி அரனைத்

துரத்த அரனும்

    மயங்கி அரியைத்

துரத்த அரியும்

    மயங்கியே மானைத்

துரத்தநான் யாரைத்

    துரத்த?

 

BKR:

துரத்தித் திரிவானேன் தொல்வினைகள் முற்றும்

துரத்தகுரு பாதம் இருக்க.


GRS:

அத்துவிதம் விசிஷ்ட அத்துவிதம் துவிதமென

எத்தனையோ காலம் நின்ற – தத்துவங்கள்

கற்ற பின்னும் மாய மனம்

பற்றகற்ற மறுக்குது பார்.

 

Rali:

அத்துவிதம் மற்றும் விசிஷ்டம் துவிதமெனும்

தத்துவம் உள்ளம் உணர்ந்து அறிந்திடில்

சித்தம் தெளிந்திடும் காண்.


⁠⁠⁠ராலியின் வேண்வெண் முயற்சி #251:

ரோகியாய் வாழுதல்

    போகி கதியென்றே

போகியாய் வாழும்

    நிலைமாறி யாவரும்

யோகியாய் வாழவே

    போகி.

 

ராலியின் வேண்வெண் முயற்சி #252:

பகைக்குணம் கோபம்

    அழுக்காறு இப்பல்

வகைக்குணம் மாற

    அவையெரித்து எங்கும்

புகையைக் கிளப்புதல்

    போகி.

 

BKR:

போகியென் றாலது இந்திரன் என்பதனால்

போகி யவனின் திருநாளாம் – ஆகவே

போகியவன் பேர்கொண்ட நண்பர் சுரேசனையிப்

போகியன்று வாழ்த்தல் முறை

(சுரேசன்= இந்திரன்)

 

Rali:

@BKR, @Suresh:

இந்திரன் சந்திரன்

    என்றுபாடி மன்னர்கள்

தந்திடும் பொன்பொருள்

    பெற்றார் புலவர்கள்

இந்திரன் என்றார்

    சுரேஷுன்னை பீகேயார்

தந்திடுவாய் நீபரிசு

    இன்று.

 

Suresh:

இந்திரன் போகியே

போகியர் யாவரும்

இந்திரன் ஆகிடார்

நன்கதை அறிந்தும்

இந்திர னெனப்புகழும்

தந்திர மென்னவோ?

 

Suresh:

இந்திரன் கொண்டதோர் ஆயிரம் கண்களும்

மந்திர முனிவரிட்ட சாபப் புண்களாம்

இந்திரன் ஆதனம் ஏதும் வேண்டேன்

யந்திர வாழ்வின் தொந்தர வில்லாது

சுந்தரன் சொக்கனின் சரண் விழைவேனே.

 

Suresh:

என்னைப் புகழ்வதால் இராசகோ பாலருக்கும்

என்ன பயனோ இயம்புவாய் இராலி

சின்னப் பரிசே ஆகிடும் அன்றோ

அண்ணனுக் கங்கதன் அளித்திடும் எதுவும்

பரிசது வேண்டிப் பாடார் சிவனின்

தரிசன மதுவே நாடுவார் நண்பர்.

 

Suresh:

வேடிக்கை யுரைத்தேன் வேந்தனே இந்திரன்

வாடிக்கை யாய்சில வம்புகள் செய்யினும்

தேவர்கோ னில்லையேல் வானவர்க் காருளர்

வானமும் பொய்த்திடில் வளங்களும் இல்லையால்

இனறுகொண் டாடுவோம் இந்திர விழாவினை.

 

SKC:

@ Suresh :

வான் பொய்க்கும் வேளை வணங்கித் தொழ

தான் பொய்க்காது மழை தந்த இந்திரன் போல் எம்கவி

தான் பொய்க்கும் வேளை தடையின்றித் தமிழ் கொண்டு

பூமொய்க்கும் வண்டினம் போல் புனலெனத் தமிழ் மழை நாம்

தான்துய்த்த தமிழில் தந்தவனே நீ வாழி !


பித்தன் 129.

பொங்கியது பொங்கல்

மங்கியது துன்பம்

தங்கியது இன்பம்

சங்கத்தமி ழன்பர்கள்

வங்கிக்கணக் கெகிறி

மங்காப்புக ழெய்தி

அங்கிங்கெனாதபடி

எங்குமபுக ழோங்கிட

பொங்கலோ பொங்கல்.

 

Suresh:

@பித்தன்: நன்று, நன்றி.

வங்கிக் கணக்கெகிற

வரியும் எகிறுமன்றோ?

தங்கு தடையின்றித்

தன்பணம் தான்துய்க்கவும்

(ATM ல் பெற்று) வாழ்த்துங்கள்.

 

SKC:

வங்கிக் கணக்கில் வளமாய்ப் பணம்

தங்கிக் கிடப்பின் வரி

செங்கை கொண்டு செலவழிக்க வரி கடல்

முங்கிக் கிடக்க கல் முனைந்து தந்து வரி

தங்கிக் கிடந்து முதுகில் தவித்தது அணில் சரி

இங்கிப்படி என்றும் எதற்கும் வரியெனில்

எங்கிருப்பின் என்ன என்றே உணர்ந்து சரி

பங்கிட்டு நாமும் பயணிப்போம் வாழ்வில்.


VKR:

(மாட்டுக் கடி சிலேடை)

மாட்டினால் பெற்ற பயன் பலவுண்டு மாந்தர்நாம்

மாட்டினை நினைப்போம் இன்று – மற்றபடி

‘மாட்டினால்’ பெறுந்துயர் பலவுண்டு நம்குழுவில்

மாட்டவே மாட்டோம் நாம்.

 

SKC:

புல்லுக் கட்டு போட்டு வளர்த்து

மல்லுக் கட்டி மாடு பிடித்து

சல்லிக் கட்டு ஆடி அலுத்து

தொல்லை பட்டுத் தவித்தல் கண்டு ஓர்

எல்லைக் குள்ளே இருந்தோம் நாமே.

 

Rali:

@VKR:

மாட்டாமல் வாழ்வதிலும் மாட்டவே வேண்டாது

ஈட்டும்  வழிவாழ்வோர் நாம்

 

Rali:

விதியால் பெறுவது பெற்று மகிழ்வோம்

மதிநிறைந்தோர் சொல்லாம் இது.

(“விதிவசாத் ப்ராப்தேன ஸந்துஷ்யதாம்” – ஆதிசங்கரர்)

 

Suresh:

ஈட்டாத பொருளெதுவும் இறுதிவரை வாராதே

மாட்டாமல் வாழ்வதே வாழ்வு.

 

Suresh:

வெகுமானம் பெறுவதும் விதிவசம் ஆதலால்

சதமானம் பவதியே சரி.


ராலியின் வேண்வெண் முயற்சி #255:

நம்முடல் மேல்போர்த்த

    வெண்துணி நான்குபேர்

நம்முடல் தூக்க

    விறகும்தீக் குச்சியும்

நம்முடல் சுட்டெரிக்க

    எல்லாம் தயாரின்றே

நம்மூச்சு நிற்பதொன்றே

    பாக்கி.

 

BKR:

நம்மது என்பவை எல்லாம் மறைந்தாலும்

நம்மறைவு இல்லை அறியீரோ? – நம்மதை

அம்மா பெரிதென் றலையா தறிவுற்று

சும்மா இருத்தல் சுகம்.

 

பித்தன்.131.

தவளையொன்று

கொசுவை நோக்கி

நாக்கை நீட்டவே

கவளமாக அதைவிழுங்க

பாம்பு வந்ததாம்

சிவனாரின் கழுத்தினிலே

ஆடி நின்றாலும்

கவனமாக கருடனிடம்

சுகம் கேட்டதாம்

சுவரோரம் பூனையொன்று

எலிபிடிக்கவே

தவறாமல் நாயொன்று

அதைப்பிடித்ததாம்

கவனமாக சேவகனும்

நாய் பிடிக்கவே

அவனை நோக்கி

தென்னவனோ

பாசம் வீசினான்

எவருக்கும் எதிரியுண்டு

இவ்வுலகிலே

கவனமாக வாழ்ந்திட்டால்

கவலையேது மிங்கில்லை.

 

Rali:

சவமெரியும் காட்டில்

    இருளில் தினமும்

தவம்புரியும் நாதனின்

    நாட்டியம் எண்ண

கவலை ஏதுமிங்கு

    இல்லை.


Rali:

மாமியார் மாட்டுப்பெண் சண்டை படைக்கிற

சாமியே தீர்த்தல் அரிது.

 

BKR:

சண்டையே போடாத மாற்றுப்பெண் மாமிகளும்

உண்டிங் குலகில் உணர்.

 

Rali:

சண்டையே போடாத மாற்றுப்பெண் மாமிகளும்

உண்டோ உலகில் இயம்பு.

 

சண்டையே போடாத மாற்றுப்பெண் மாமிகளைக்

கண்டோர் உலகில் இலர்.

 

SKC:

கண்டதும் உண்டு கடுகளவும் மாமியுடன்

சண்டை போடா மாட்டுப் பெண்.

 

SKC:

அண்டை அயலார் அதிசயித்தே கொஞ்சம்

சிண்டு முடிய சிலிர்த் தெழுவார் இவர்

சண்டையின் நடுவில் சபாநாயகன் ஆண் அவன்

மண்டையும் உடைதல் முறையோ

 

BKR:

மாற்றுப்பெண் தன்னையும் தன்மகளாய் அன்போடு

ஏற்பதுவே மாமிக்கு வெற்றி.

 

ஏற்றவனின் அன்னையைத் தன்தாயாய்ப் போற்றுவதால்

மாற்றுப்பெண் பெற்றிடுவாள் வெற்றி.

 

பித்தன் 132.

மாமியாரும் ஒருநாளில் மருமகளன்றோ

சாமியாடித் தொல்லைதனைத் தந்திடுவானேன்

மருமகளும் வருங்கால மாமியாரன்றோ

வறுத்தெடுத்து வேதனையை அளித்திடுவானேன்

இருமுகமும் ஒருமனதாய் சேர்ந்திருந்தாலே

தரும நியாயம் நிலைத்து வாழ்ந்திடலாமே.

 

Rali:

(தமிழின்பச் சங்கப் பெரியோர்களே:)

வந்ததே ஐயம்

    எனக்கன்று மன்னனுக்கு

வந்ததுபோல் எங்கும்

    மருமகள் மாமியார்

பொந்தெலி பூனைபோல்

    சண்டை சதாபோடும்

இந்த குணமியற்கை

    யாலா இதற்குபதில்

தந்தார்க்கு

    ஆயிரம்பொற் காசு!

 

Suresh:

எளியாரைப் பொறுத்தல் வலியார்க் கழகெனினும்

எலியாரின் ஏளனம் பொறுக்காதே பூனையார்

புலியாக உருமாறி உறுமிக் கடிந்தாலும்

கிலியேதும் எலிக்கில்லை நடுவணார் நமக்கேயாம்.

 

BKR:

@ராலி, சுரேஷ்

இயற்கையா இல்லையா என்று சரியாய்

இயம்பாதார்க் கேது பரிசு?

 

Suresh:

தானுண்டு தன்வேலை யுண்டென்று இருந்தவரை

ஏன்வம்புக் கிழுத்தாய் இயம்பு

 

BKR:

(அரசருக்கு சங்கத்தின் சார்பாக இறுதிப் பரிந்துரை)

ஐயம் அரசர்க் ககன்றிருந்தால் ஆயிரம்பொன்

ஐயா அவர்க்களிப்பீர் நீர்.

 

SKC:

அன்னையும் மனைவியும் அடுக்களைப் போரிடல்

சின்னதாய்த் தோன்றினும் சிந்தனை செய்திடின்

முன்னரவள் மருமகள் மூதங்கு வந்ததும்

பின்னரே மாமியெனும் பேருண்மை உணரும்

எண்ணமே வந்திடின் இயற்கையாம் இதுவே அன்றி

பின்னரும் போரிடில் பேதைமை யன்றி வேறு

என்னதான் சொல்லுவேன் எடுத்துரைப்பீர் நீவிரே?

 

SKC:

செயற்கரிய செய்வர் கணவர் சீர்தூக்கி

இயற்கையாம் இதுவென் றுணர்ந்து.

 

SKC:

மாமியே இல்லாத மருமகளாம் சிவ

காமியைத் தினமும் கருத்தினில் இருத்தி

பூமியில் பூசிக்கப் புண்ணியம் பெருகும் உடன்

மாமியும் கொண்டவன் மால்மருகன் கந்த

சாமியைத் தொழுதிடின் சங்கடம் தீருமே.

 

Suresh:

ஐயருக்கும் அரசருக்கும் ஐயம் விலகாதவரை

ஐயாவெனக் கந்தப் பரிசு வேண்டா

மெய்யாகத் தந்திடினும் நன்கொடையாய் தந்திடுவேன்

பொய்யில்லை சங்கத்திற் கேதான்

 

பித்தன் 133.

மருமகளெல்லாம்

பிரமனை நோக்கி

ஒருமனதாக தவம்

இருந்தனர்

வருமெப்பிறவியிலும்

இவரே எனக்கு

மறுபடியும் கணவனாக

வரம் கோரினர்

தருமசங்கடமான பிரமன்

வருவித்தார் நாரதரை

மருமகள் யாவரையும்

ஒருசேர வரவழைத்து

மறுபடியும் உங்கள்

கணவரே பிறவிதோரும்

திரும்பவர நிபந்தனை

யாதெனில் அவர்

அன்னையே

மறுபடியும் மாமியாராக

வருவார் என்றதும்

மருமகள்கள் கூச்சலிட்டு

ஒருபிறவியிலும் இக்

கணவர் எங்களுக்கு

மறுபடியும் தேவையில்லை

எங்கள் கோரிக்கையை

திரும்பப் பெறுகிறோம்

என்று கூறிவிட்டனர்.

 

SKC:

பத்துப் பொருத்தம் பார்த்தீரே! பதினொன்றாய் இங்கு

சத்தம் போடும் மனையாளும் சண்டை கட்டும் மாதவளும்

சித்தம் குழம்பி ஆணும் சிந்தை தெளிய எண்ணி

புத்தன் போல் புலனடக்கி போதி மரத்தடி சேருமுன்

சித்தம் கலந்து ஒருமித்து சிவனடி தன்னை ஒருசேர

நித்தம் தொழ பொருத்தமொன்று நிகழ்ந்திடுமோ? சொல்வீரே!

 

Rali:

வாசித்தேன் எட்டவில்லை

    ஆனால் பரிசுண்டு

யோசிக்க விட்டுவிட்டேன்

    உம்பரிசு கொள்வதற்கு

தேசி சுவைப்மிஷின்

    கொண்டு வரவேண்டும்

காசில்லாக் காலம்

    இது.


Rali:

ராலியின் வேண்வெண் முயற்சி #261:

ஜள்ளிக்கட் டுக்குக்

    குறள்தரும் பில்லைகால்

இல்வேறு இள்வேறென்

    றுபோராடி செந்தமில்

கொள்வோரை மாற்றுவீர்

    மெல்லே.

 

GRS:

தன்னிச்சையாயெழுந்த இளைஞரியக்கம்

மென்மேலும் சீர்பெற்று – இன்நிலத்தே

செல்லரிக்கும் கேடனைத்துமள்ளி வீச

ஜல்லிக்கட்டு காட்டும் வழி

 

பித்தன் 134.

மாட்டைப் பிடிக்க மரணப்

     போராட்டமென்றால்

சேட்டை மனிதர்களைப்

     பிடிக்க என்ன செய்ய?

 

SKC:

மாட்டுக்கு கொம்பு அன்று

மனிதனுக்கு கொம்பு இன்று

வந்ததே அவனுக்கு வீம்பு

கொம்பு சீவிட வந்தது வம்பு

 

மாட்டிறைச்சி வயிற்றினுள்ளே

மிருகபலி கோவிலுள்ளே

செய்திடுவீர் இது குற்றமில்லை

அரசாணை இது நல்லதில்லை.

 

ராலியின் வேண்வெண் முயற்சி #265:

சற்றும் மறந்திடல்

    ஆகாதே பக்தனுக்காய்

சற்றே விலகிய

    காளை.


ராலியின் வேண்வெண் முயற்சி #267:

புறமகம் என்றெங்கும்

    பூத்தாளை என்றும்

மறவா அபிராமி

    பட்டரை இன்றும்

மறவாதே தைஅமா

    வாசை.

 

SKC:

ஏசும் மன்னர் இயம்பக் கவி

பேசும் பட்டர் பாதம் பணிய

பாசம் கொண்டு பரிவுடன் அவளும்

மாசு இல்லா மதியும் வானில்

கூசும் ஒளியுடன் கொணர்ந்தே அருள

ஈசன் இடத்தில் இணைந்தவள் அமர்ந்து

ஊசல் ஆடும் என் உள்ளந் தன்னில்

வாசம் செய்ய வணங்கி நின்றேனே!

 

SKC:

திண்டி மாநகரிலும் திருக் கடவூரிலும்

அண்டி வருவோரை அரவணைக்கும் அன்னை

உண்டதோர் விடம் உருத்திரன் அவன்

கண்டம் நிறுத்தி காத்தவள் தன்னை

அண்டமே கண்டு அபிராமியெனப் போற்ற

தொண்டன் நானும் தொழுதிடுவேன் இந்நாளே!

 

Rali:

@SKC:

மண்டுநான் மறந்தேன்

    பலகாலம் நான்வாழ்ந்த

திண்டுக்கல் அன்னை

    அபிராமி உன்னருள்

உண்டு நமக்கு

    என்றும்.

 

SKC:

@rali

மண்டுநீ யென்றிடின் மாநிலம் தாங்குமோ? அவள்

தொண்டனாய் ஆனபின் துயர் கொள்வதாகுமோ ? ஆட்

கொண்டவள்  அன்னையின் குமிழ்நகை மாறுமோ?

சண்டியின் பாதமே சரணமென் றானபின்

திண்டி மாநகரதோ திருக் கடவூரதோ

கண்டதோ அபிராமி கருத்து வேறாகுமோ?

 

Suresh:

அம்புலி தானறியார் அபிராமி யொளிவதனம்

தம்முள்ளே தரிசித்த அபிராமி பட்டரவர்

அம்புலியை யறியாத அமாவாசைத் துன்னிருளில்

அம்புலியும் தோன்றுமென அரசனிடம் தானுரைத்து

வம்பினிலே தான்மாட்ட பொறுக்காத அருளன்னை

தன்னொரு குண்டலம் தயங்காது விண்ணெறிந்து

தண்ணொளி இன்னொரு அம்புலி தோன்றிட

அன்றொரு குழவி அழுதுண்ட பாலை

இன்றிவ் வையகம் களித்துப் பருகிட

ஒன்றுண் டன்னையே யானுனைக் கேட்டிட

கடையூரில் கோலோச்சும் அபிராமி அன்னையே

விடையேது மறியாது வினைசூழுமென்வாழ்வில்

கடைத்தேறு நாளுரைக்க தடையேது முண்டோசொல்.

 


BKR:

தில்லை சிவனாள மீனாள் மதுரைக்கென்

றெல்லோரும் சொல்லுவதை ஏற்பதுவோ?  –  வல்லான்

சிதம்பரத்தில் தாயினிடக் கால்தூக்கி ஆடி

மதுரையில்கால் மாற்றியதைக் கண்டு.

 

Rali:

@BKR:

பாண்டியன் வேண்டநீ கால்மாற்றி ஆடினாய

பாண்டமாய் கால்மாற்றி ஆடிய காரணம்

பாண்டியன் பெண்கால் நினைந்தென்று சொல்லுகிறார்

ஆண்டவா வக்கீலை மாற்று.

 

BKR:

@ராலி

வக்கீலை மாற்றிடினும் வாதம்மா றாதென்று

சொக்கன் அறியானோ சொல்வாய்நீ –  முக்கண்ணன்

தாண்டவத்தின் தத்துவத்தைக் காட்டுதற்கே  தான்விரும்பிப்

பாண்டியனை வேண்டவைத்தான் பார்.


Rali:

ராலியின் வேண்வெண் முயற்சி #269:

பெண்ணை ஒளித்தான்

    தலையில் மலையரசன்

பெண்ணுக்கு அஞ்சிநீயோ

    வள்ளியை இந்திரன்

பெண்ணுன் மனைவிமுன்

    அஞ்சிடா தேமணந்தாய்

உண்மையே நீதகப்பன்

    சாமி.

 

BKR:

@ராலி #269

நன்றதுவே நாதர்க் குபதேசம் அந்தகுகன்

சின்னக் குழந்தையாய்ச் செய்தசெயல் –  அன்றேல்

இருமணத்தால் தான்தகப்பன் சாமியெனும் ராலி

கருத்தன்றோ மெய்யாய் விடும்?

 

Rali:

@BKR

பித்தன் தகப்பனுக்குத் தான்வக்கீல் நீயெனாது

அத்தகப்பன் சாமிக்கும் வக்கீல்.

 

BKR:

வக்கீல்நான் என்கின்றார் வாதிட்  டுனையெதிர்த்த

நக்கீர னும்நானே என்கின்றார் –  சொக்கா

உனக்காக வாதாட அஞ்சுவனோ நாளும்

மனத்தேநீ வீற்றிருக்கும் போது.

 

Rali:

@BKR

நக்கீரன் நீயென்

    கவிசரி பார்ப்பதில்

வக்கீல்நீ என்கவி

    சொல்லும் கருத்தினில்

சிக்கலைத் தேடிப்

    பிடிக்க.

 

@BKR:

பிழைதிருத்தம் செய்ய

    அவசரம் ஏனோ

பிழைநானும் கண்டு

    பிடிக்கப் பலநாள்

விழைவது நீயறி

    யாயோ.


ராலியின் வம்பிழுக்கும் முயற்சி:

காணோம்நம் வீகேயார்

    பித்தனும் கோபியும்

காணோம் தலைகாட்டும்

    முத்துமணி நாளாயும்

காணோம் சிலநாளாய்

    ஜீயாரெஸ் தூக்கமோ

ஊணோ இன்றியுழைப்

    போ?

 

GRS:

பத்து மணி பாதி தூக்கம்

சித்தத்திலே சில கேள்விகள் – இத்தனையும்

ஒன்றாய் மென்றால்தான் ராலி ஸார்

வெண்பாக்காரி வருகிறாள் வரிந்து.

 

பித்தன்:

கவிதைக் காற்றழுத்தமும்

   மழையும் நங்கநல்லூரில்

   மையம் கொண்டதால்

புவியில் புனைய எமக்கு

கவியேதுமின்றி தவியாய்

தவிப்பதை அறியீரோ ராலி


ராலியின் வேண்வெண் முயற்சி #258

மீன்விழி அன்னையை

    வீணே சபிப்பானேன்

மீனுரு நந்தியுடன்

    சண்டை இடுவானேன்

மீன்விழி அன்னையை

    மீண்டும் மணப்பானேன்

வான்படைக்கும் கோன்நீ

    இருப்பாய் இனியேனும்

நானுண்டென் வேலையுண்

    டென்று.

 

BKR: @ராலி

(வக்கீலை இப்படி வேலை வாங்குவது நியாயமா?)

தாயைச் சபித்ததுவும் தான்மீண்டும் சேர்ந்ததுவும்

தூய தமிழ்மதுரை தான்தழைக்க  – நீயதனால்

பேயனைத் தொல்லைப் படுத்தா திருந்திடுவாய்

நீயுண்டுன் வேலையுண் டென்று.

 

Rali:

@BKR

மகாதேவன் வக்கீலெனில் சும்மாவா தெய்வ

சுகானுபவம் தந்திடுவான் பார்.

 

BKR:

@Rali

வக்கீ லெனின்ஆம் கனிச்சீர்தான் வெண்பாவில்

எக்காலும் சேருமோ  சொல்?

 

சிவனுக்காய் அன்றிச் சிறியேனின் வாதம்

தவறாத் தமிழுக்கும் தான்.

 

Rali:

@BKR

(என் சமாளிப்புப் பா)

காய்ச்சீரும் மாச்சீரும் பார்த்துச் சலித்துநான்

ஓய்ந்தே கனிச்சீர் நுழைத்தேன்

 

BKR:

@ராலி

சதம்சதமாய் வெண்பா பொழியும்நீ சீர்க்காய்

அதற்குள் சலித்தல் அழகா?

 

 

 

 

 

Dec 2016

ராலியின் வேண்வெண் முயற்சி #186:

பெண்ணை இடம்வைத்தாய்

      நில்லாது ஓடுமொரு

பெண்ணைத் தலைக்குமேல்

      வைத்தாயுன் மார்பினில்

மண்ணிலூறும் பாம்பையே

      வைத்தாய் எனக்குமிடம்

வெண்நாவல் உள்ளானே

      தா.

 

Suresh:

சொல்லத் தரமோ

சொல்லிறந்த பரம்பொருளை

வெல்லத் தகுமோ

ஓயாத பிறவித்தளை

உள்ளம் புகுமோ

உலகாளும் ஈசனருள்

இன்னும் வரமோ

ஏதெனினும் யான்வேண்டேன்.

 

Suresh:

அண்டத்தி லுள்ளவை எவையோ வவையே

பிண்டத்தி லுண்டுகாண் என்றன னென்பாட்டன்

அண்டத்தி னொருகூறும் அறந்தி லேன் யான்

பிண்டத்தை இதுகாறும் பேணவும் செய்திலேன்

கண்டத்தில் திருநீலம் கொண்டவெம் சிவனே

தொண்டனெனக் கொருவழியைக் கூறுவாய் பரனே.

 

பித்தன் 117.

(ஒரு சிலேடைக் கவிதை)

சனிநீராடினால் சங்கடங்கள் ஏதுமில்லை

சனிநீராடினால் சங்கடங்கள் சேர்ந்திடும்

தனித்தவம் புவனத்தில் செய்திட்டாலும்

தனித்தவம் புவனத்தில் ஏதுமில்லை.

 

பித்தன் 119.

ஏன் மரமாய் நிற்கின்றாய் என்பர்

இன்னமும் உன் மனம் என்ன கல்லா என்பர்

இன்னமும் மாடாய் உழைக்கச் சொல்வர்

உன் தலையில் களி மண்ணா என்பர்

தன் மனைவியைச் சனி என்றும்

தன் மகனைக் கழுதை என்றும் கூறுவர்

ஆண்டவன் படைப்பில் அனைத்தும்

ஒன்றென்று அறியாதவர்.

 

பித்தன் 120.

கருவினுள்ளே நம்மைக் காத்திடுவான் இறைவன்

உருவம் வெளி வந்தவுடன் காத்திடுவாள் அன்னை

பருவம்நாம் அடையும் வரை காத்திடுவார் தந்தை

பருவம் நாம் அடைந்த உடன் அணைத்திடுவாள் மனைவி

உருவமிது தேயும்போது காத்திடுவான் மகன்

உருமாறி நாம் செல்லும் போது உடனிருப்பான் இறைவன்.

ஒருவன் ஆதியுமந்தமும் இறைவன் கையில்.

 

பித்தன் 121.

கார்த்திகைத் திருநாளாம் களிப்படையும் நன்னாளாம்

கார்த்திகேயன் தந்தைக்கு உபதேசித்த நன்னாளாம்

ஓர் அடியில் வாமனன் மாபலியை உயர்த்திட்ட நன்னாளாம்

வார்த்தெடுத்த செம் பொன்னாய் வளர்ந்திட்ட சிவனை

பார்த்திடவே பிரமனும் பெருமாளும் சென்ற நன்னாளாம்

பார்புகழும் ராலித் தமிழின்ப நண்பர்கள் சேர்ந்தெழுதும் கவிதைகளை

நேர்த்தியாக இறைவன் ஏற்றிடும் நன்னாளாம்.

 

Suresh:

இருண் டவானி லுதித்ததோ ரிரவிபோல்

மருண்ட மான்மழு விரலிடை ஏந்தியே

பொருளினை யுரைத்துப் பொருளாய் நின்ற

அருளொளி சிவனே அருணா சலனே.

 

SKC:

நந்தியின் கழுத்தைப் பற்றி

நயமுறச் செவியில் ஓதி

மந்தையாய்க் கூடி நின்று

மாலைகள் கையில் ஏந்தி

விந்தையாம் மனிதர் இவரும்

வேண்டுதல் செய்யக் கண்டு

நொந்தவர் நந்தி யங்கு

நோக்கியே உம்மை வேண்ட

அந்தகம் வரும் வேளை

அடி பணிந்தே இங்கு

முந்தியே முறையிட்டோரின்

முன்வினை தீர்த்தருள்வாய்

எந்தையே எம்பிரானே!

இவரோடு இணைந்தேன் நானே!

 

SKC:

பாவை நோன்பிருந்து பாரதக் கண்ணனை

சேவித்து எழுந்து செம்மண் கோலமிட்டு – நாவில்

பாசுரங்கள் பல கூறி பரந்தாமனைப் போற்றும்

மாசிலா மங்கையிவள் காண்.

 

SKC:

வாசலில் கோலமிட்டு வண்ண மலர் சூட்டி

பாசவேர் அறுக்கும் பரம்பொருள் உனைப் பற்றி

வீசும் பனிக் காற்றில் வேண்டி நான் பூசித்தேன் என்

ஆசை தொலைப்பதற்கு அருள்வாய் பெருமானே.

 

SKC:

முன்பிணியாம் மோகத்தை

முற்றும் நான் தொலைத்து

முன்னவனின் மூத்தவனின்

முறைமாமன் உனைக் கண்டு

முன்பனியில் மோகித்தேன்

முழுநிலவாம் நினதெழிலில் உன்

முன் பணியா மூடரிவர்

முன்வினையும் தீர்த்து அருள்வாய்.

பித்தன் 122.

ஆதவன் உதிக்குமுன் அதிகாலைத் துயிலெழுந்து

மாதங்களில் சிறந்த கண்ணனை மனதிற்கொண்டு

பேதமின்றி தோழிகள் பலர் புடைசூழ

வேதத்தின் பொருளான பாசுரம் தனையுதிர்த்து

நாதரூபமாய் நன்னாளில் அரங்கனுடன் கலந்த

கோத மாதாவை நாம் போற்றிப் பணிந்திடுவோம்.

 

SKC:

பொல்லாத புயலில் புரண் டங்கு

தள்ளாத மரங்கள் தவித் திருக்க

இல்லாத மின்சாரம் எனை வருத்த

செல்லாத நோட்டும் சீர் குலைக்க வாழ்வில்

எல்லாம் முடிந்தது என்றே இவ்வேளை

சொல்லாமல் போனாலும் சுகமே.

 

BKR:

திரியப் பழுதாகும் பால்போல் வெளியே

திரியப் பழுதாகும் உள்ளம் – திரியா

துறையத் தயிராகும் பால்போலத் தன்னுள்

உறையுமனம் மேன்மை பெறும்.

 

Suresh l:

ஆண்டு வரும் போகும் கடந்து

ஆண்ட வரும் மாறிடுவர் அதுபோலே

யாண்டும் மாறாதே நங்கள் திருப்பாவை

தீண்டாத் திருமேனி அரங்கன் மேல் நப்பின்னை

ஆண்டாள் தமிழ்ப்பாவை கொண்ட திருக்காதல்

வேண்டு வரம் பெற யானும்  வேண்டுவன்

மீண்டு வொருபிறவி மாயா மேதினியில்

வேண்டா வெனவே யிறைஞ்சி நின்பாதம்

ஈண்டு வுனைத் தொழுதேன் எமக்கருள்வாய்

ஆண்ட வனேவேங் கடவா ஆதிமூலா

பாண்டவனின் பார்த்த சாரதியே பதமருள்வாய்.

 

Gopi:

சிரிப்பால் சகல உலகையும்

சினத்துடன் சீரழித்த சூரறை

சுக்குசுக்காக்கிய சீரன்

காதலனை கண்டும்காணாக்

கண்பார்வையால் காக்கும்

கமலக்கண்ணாள் முறுவலில் கவிழ்ந்தானே!

 

SKC:

ஆரத்தி எடுத்துப் பின் ஆராதனை செய்து உளம்

தேறத் துதித்து திருச்சீரலை உறை

சூரத்தலை கொய்த சுப்பிர மணியனின்

வீரத்தை வியந்து வேண்டி நின்றேனே!

 

Rali: @சுரேஷ்:

கோவர்தன கிரிதாரி கோகுல புரவாசி

கோவிந்தன் நினைவு வராத வாழ்வென்ன

வாழ்வு?