Mar 2017 – Gopi

சிரமம் பாராது

புரமெரித்தோனை

சிரந்தாழ்ந்தி

வரங்கேட்காமல்

கரங்குவி.

வரும் எழுத்து.

Advertisements

Dec 2016

ராலியின் வேண்வெண் முயற்சி #186:

பெண்ணை இடம்வைத்தாய்

      நில்லாது ஓடுமொரு

பெண்ணைத் தலைக்குமேல்

      வைத்தாயுன் மார்பினில்

மண்ணிலூறும் பாம்பையே

      வைத்தாய் எனக்குமிடம்

வெண்நாவல் உள்ளானே

      தா.

 

Suresh:

சொல்லத் தரமோ

சொல்லிறந்த பரம்பொருளை

வெல்லத் தகுமோ

ஓயாத பிறவித்தளை

உள்ளம் புகுமோ

உலகாளும் ஈசனருள்

இன்னும் வரமோ

ஏதெனினும் யான்வேண்டேன்.

 

Suresh:

அண்டத்தி லுள்ளவை எவையோ வவையே

பிண்டத்தி லுண்டுகாண் என்றன னென்பாட்டன்

அண்டத்தி னொருகூறும் அறந்தி லேன் யான்

பிண்டத்தை இதுகாறும் பேணவும் செய்திலேன்

கண்டத்தில் திருநீலம் கொண்டவெம் சிவனே

தொண்டனெனக் கொருவழியைக் கூறுவாய் பரனே.

 

பித்தன் 117.

(ஒரு சிலேடைக் கவிதை)

சனிநீராடினால் சங்கடங்கள் ஏதுமில்லை

சனிநீராடினால் சங்கடங்கள் சேர்ந்திடும்

தனித்தவம் புவனத்தில் செய்திட்டாலும்

தனித்தவம் புவனத்தில் ஏதுமில்லை.

 

பித்தன் 119.

ஏன் மரமாய் நிற்கின்றாய் என்பர்

இன்னமும் உன் மனம் என்ன கல்லா என்பர்

இன்னமும் மாடாய் உழைக்கச் சொல்வர்

உன் தலையில் களி மண்ணா என்பர்

தன் மனைவியைச் சனி என்றும்

தன் மகனைக் கழுதை என்றும் கூறுவர்

ஆண்டவன் படைப்பில் அனைத்தும்

ஒன்றென்று அறியாதவர்.

 

பித்தன் 120.

கருவினுள்ளே நம்மைக் காத்திடுவான் இறைவன்

உருவம் வெளி வந்தவுடன் காத்திடுவாள் அன்னை

பருவம்நாம் அடையும் வரை காத்திடுவார் தந்தை

பருவம் நாம் அடைந்த உடன் அணைத்திடுவாள் மனைவி

உருவமிது தேயும்போது காத்திடுவான் மகன்

உருமாறி நாம் செல்லும் போது உடனிருப்பான் இறைவன்.

ஒருவன் ஆதியுமந்தமும் இறைவன் கையில்.

 

பித்தன் 121.

கார்த்திகைத் திருநாளாம் களிப்படையும் நன்னாளாம்

கார்த்திகேயன் தந்தைக்கு உபதேசித்த நன்னாளாம்

ஓர் அடியில் வாமனன் மாபலியை உயர்த்திட்ட நன்னாளாம்

வார்த்தெடுத்த செம் பொன்னாய் வளர்ந்திட்ட சிவனை

பார்த்திடவே பிரமனும் பெருமாளும் சென்ற நன்னாளாம்

பார்புகழும் ராலித் தமிழின்ப நண்பர்கள் சேர்ந்தெழுதும் கவிதைகளை

நேர்த்தியாக இறைவன் ஏற்றிடும் நன்னாளாம்.

 

Suresh:

இருண் டவானி லுதித்ததோ ரிரவிபோல்

மருண்ட மான்மழு விரலிடை ஏந்தியே

பொருளினை யுரைத்துப் பொருளாய் நின்ற

அருளொளி சிவனே அருணா சலனே.

 

SKC:

நந்தியின் கழுத்தைப் பற்றி

நயமுறச் செவியில் ஓதி

மந்தையாய்க் கூடி நின்று

மாலைகள் கையில் ஏந்தி

விந்தையாம் மனிதர் இவரும்

வேண்டுதல் செய்யக் கண்டு

நொந்தவர் நந்தி யங்கு

நோக்கியே உம்மை வேண்ட

அந்தகம் வரும் வேளை

அடி பணிந்தே இங்கு

முந்தியே முறையிட்டோரின்

முன்வினை தீர்த்தருள்வாய்

எந்தையே எம்பிரானே!

இவரோடு இணைந்தேன் நானே!

 

SKC:

பாவை நோன்பிருந்து பாரதக் கண்ணனை

சேவித்து எழுந்து செம்மண் கோலமிட்டு – நாவில்

பாசுரங்கள் பல கூறி பரந்தாமனைப் போற்றும்

மாசிலா மங்கையிவள் காண்.

 

SKC:

வாசலில் கோலமிட்டு வண்ண மலர் சூட்டி

பாசவேர் அறுக்கும் பரம்பொருள் உனைப் பற்றி

வீசும் பனிக் காற்றில் வேண்டி நான் பூசித்தேன் என்

ஆசை தொலைப்பதற்கு அருள்வாய் பெருமானே.

 

SKC:

முன்பிணியாம் மோகத்தை

முற்றும் நான் தொலைத்து

முன்னவனின் மூத்தவனின்

முறைமாமன் உனைக் கண்டு

முன்பனியில் மோகித்தேன்

முழுநிலவாம் நினதெழிலில் உன்

முன் பணியா மூடரிவர்

முன்வினையும் தீர்த்து அருள்வாய்.

பித்தன் 122.

ஆதவன் உதிக்குமுன் அதிகாலைத் துயிலெழுந்து

மாதங்களில் சிறந்த கண்ணனை மனதிற்கொண்டு

பேதமின்றி தோழிகள் பலர் புடைசூழ

வேதத்தின் பொருளான பாசுரம் தனையுதிர்த்து

நாதரூபமாய் நன்னாளில் அரங்கனுடன் கலந்த

கோத மாதாவை நாம் போற்றிப் பணிந்திடுவோம்.

 

SKC:

பொல்லாத புயலில் புரண் டங்கு

தள்ளாத மரங்கள் தவித் திருக்க

இல்லாத மின்சாரம் எனை வருத்த

செல்லாத நோட்டும் சீர் குலைக்க வாழ்வில்

எல்லாம் முடிந்தது என்றே இவ்வேளை

சொல்லாமல் போனாலும் சுகமே.

 

BKR:

திரியப் பழுதாகும் பால்போல் வெளியே

திரியப் பழுதாகும் உள்ளம் – திரியா

துறையத் தயிராகும் பால்போலத் தன்னுள்

உறையுமனம் மேன்மை பெறும்.

 

Suresh l:

ஆண்டு வரும் போகும் கடந்து

ஆண்ட வரும் மாறிடுவர் அதுபோலே

யாண்டும் மாறாதே நங்கள் திருப்பாவை

தீண்டாத் திருமேனி அரங்கன் மேல் நப்பின்னை

ஆண்டாள் தமிழ்ப்பாவை கொண்ட திருக்காதல்

வேண்டு வரம் பெற யானும்  வேண்டுவன்

மீண்டு வொருபிறவி மாயா மேதினியில்

வேண்டா வெனவே யிறைஞ்சி நின்பாதம்

ஈண்டு வுனைத் தொழுதேன் எமக்கருள்வாய்

ஆண்ட வனேவேங் கடவா ஆதிமூலா

பாண்டவனின் பார்த்த சாரதியே பதமருள்வாய்.

 

Gopi:

சிரிப்பால் சகல உலகையும்

சினத்துடன் சீரழித்த சூரறை

சுக்குசுக்காக்கிய சீரன்

காதலனை கண்டும்காணாக்

கண்பார்வையால் காக்கும்

கமலக்கண்ணாள் முறுவலில் கவிழ்ந்தானே!

 

SKC:

ஆரத்தி எடுத்துப் பின் ஆராதனை செய்து உளம்

தேறத் துதித்து திருச்சீரலை உறை

சூரத்தலை கொய்த சுப்பிர மணியனின்

வீரத்தை வியந்து வேண்டி நின்றேனே!

 

Rali: @சுரேஷ்:

கோவர்தன கிரிதாரி கோகுல புரவாசி

கோவிந்தன் நினைவு வராத வாழ்வென்ன

வாழ்வு?

 

 

 

 

 

 

Nov 12 – Nov 30, 2016

பித்தன் 103.

பூதமைந்தும் கூட்டுசேர்ந்து

படைத்திட்ட பாரினிலே

வேதங்கள் வகுத்திட்ட

விதியின் வழியினிலே

நாதமொன்று சக்தியாக

வழிநடத்திச்

செல்கையிலே

பேதமென்ன பிரிவென்ன

பாசமாக

வாழ்ந்திடுவோம்.

 

பித்தன் 104.

சுற்றித்திரிந்தேன்

சுகமாய் நான்

சுதந்திரப்

பறவையாய்

சுற்றங்கள் ஒன்று

சேர்ந்து என்

கைகளிலே

விலங்கிட்டு

விற்றுவிட்ட மத்தளம்போல்

இருபுறமும் அடிவாங்கி

கற்றறிந்த கல்வியின்

பயனற்று

வாழ்வதுதான்

திருமணமாம்

திருமணமாம்

தெருவெங்கும்

தோரணமாம்.

 

பித்தன் 105.

ஒரு மைந்தனின் ஏக்கம்.

1) அன்னை என்னை

மடியிலேந்தி

அழகான பாடலினால்

அருந்துயில்

ஏகவைத்து

அரவணைத்துக் காத்த

உன்னை இன்று

என்மடியில் இறந்த

உன் தலைவைத்து

இதமாக உன்

காதினிலே இ

ராம

நாமம் கூறிடுவேன்

குறையேது நான்

செய்யினும் நிறையாக

ஏற்று நீ நற்கதி

அடைந்திடுவாய்.

2) வெள்ளைப் பொன்னி

அரிசிதனை வாகாக

வேகவைத்து

வெள்ளித்தட்டினிலே

வெண்தயிருடன்

கலந்து

வெள்ளி நிலா காட்டி

வாயிலெனக்கு

அளித்தாயே

இன்று உன் வாயினிலே

வேகாத அரிசியை

வீசிநான் அளித்தாலும்

வெறுப்பின்றி ஏற்பாயா

எனை ஈன்ற தாயே.

3) எந்தவேலையானாலும்

எந்தவேளையானாலும்

பசித்துநான்

இருந்தபோது

பரிவுடன் எனை

எடுத்து மார்பினிலே

எனை ஏந்தி

அமுதமெனக்கு

அளித்தாயே

இன்று உன் மார்பினிலே

தீயை நான் அளிக்க

என்னபாவம் செய்தேனோ

எனை ஈன்ற தெய்வமே.

 

பித்தன் 106.

காலையிலே மாலைவந்து

கழுத்திலுனக்கு

விழுந்தபோது

அலையலையாய்

கூடிநின்று ஆர்பரித்த

கூட்டம்தான்

மாலையிலே காலைநீட்டி

மரக்கட்டையாய் நீ

.இருந்தபோது

மாலைகளைக்

கையிலேந்தி

மௌனமாக

வந்தனர்.

(இதுதான் வாழ்க்கை).

 

பித்தன் 107.

கார்த்திகை முதல்நாள்

கருத்துடன்

மாலையிட்டு

நாற்பத்தெட்டுநாள்

நல்லதோர்

நோன்பிருந்து

பார்க்குமிடமெல்லாம்

பக்தர்கள்

கூடிநின்று

பார்த்திபன் மகனை

பார்த்து

மகிழ்ந்திடுவோம்.

 

பித்தன் 108.

பாலளித்த பசுவையும்

பாலூட்டிய தாயையும்

பாதுகாக்க மறந்தவனை

படைத்தவனே

நினைத்தாலும்

பாதுகாக்க

முடியாது.

 

ராலி க. நி. தெக்காலம்  #417

அருமறையின் ஒலியிலும்

      அயரா அலையிலும்

இருமையிலா நிலையிலும்

      நோக்கும் உருவிலுமோர்

உருவிலாது ஈரேழுல

      கெங்கும் மேவும்நீறேறு

திருமேனியானை ராலி

      தொழுவ தெக்காலம்?

 

VKR:

அலையலையாய் எழும்பிறவிக்

கடல்கடக்க என்றென்றும்

மலைமகள்கோன் பெருமானே

நடம்புரியோய் என்நாவில்.

பித்தன் 109.

மல்லிகைப்பூப்

பந்தலிட்டு மாவிலைத்

தோரணம் கட்டி

தில்லைவாழ் அந்தணர்

திரளாக்கூடிநிற்க

எல்லா தெய்வங்களும்

தேவர்களும்

முனிவர்களும்

உடனிருக்க

வல்புலிக்கால் முனிவரும்

பதஞ்சலியும்

பார்த்திருக்க

நல்லகணேசன்

நளினமாய் தாளமிட

தில்லைக்கூத்தன்

தன்னுடனுறை

சிவகாமியுடன்

திருவாதிரை நன்னாளில்

திருநடன ஆட்டத்தை

கண்டுமகிழ்ந்திட

அருள்புரிவாயா

கனகசபேசனே.

 

பித்தன் 110.

ஆயிரம் ஐநூறு இரண்டு

ஆயிரம் யாம் வேண்டோம் பல்

ஆயிரம் பலகோடி நூறு

ஆயிரம் கவிதைகள் நாம்

புனைந்து இனிது

வாழ்ந்திட

தாயினும் சாலச்சிறந்த

கலைவாணியை

வணங்கிடுவோம்.

 

பித்தன் 111:

வரமொன்று வேண்டிக்

காஞ்சி மாமுனியைக்

காணச்சென்றேன்

கரமதை அபயமாக்கிக்

கருணையுடன் காட்சி

அளித்திட்டார்

வரமதை மறந்த நான்

வீட்டிற் கேகிவிட்டேன்

இரவுக்குள் நான்

எண்ணம் நிறை

வேறப்பெற்றேன்

வரமாக நாமடைந்த

கருணைக்கடல்

காஞ்சி முனிவரை

மறவாமல் வாழ்ந்திடுவோம்.

 

Gopi:

விவரமறியா வயதில் வரமுனியை தரிசித்தேன்.

பேர்கேட்டார்  ஊர்கேட்டார் புரியாமல் திகைத்தேன்.

திகைத்ததினால் புரிந்தருளினார்

மலையூரான் பதமே நமதூரென.

அவன் பேர் பறைத்தலே நற்பிறவிப்பேரெய்த வழியென

திகைத்ததினாலேயே பெரும்பேரு பெற்றேனோஎன

திகைத்தலே மிச்சம்.

 

பித்தன் 112.

கன்னத்தில் கன்னம்

வைத்து

கருத்தினில் உன்னை

வைத்து

சினக்குழந்தையாக

மாறிவிட்டேன் நான்

மின்னலைப்போன்ற

.உந்தன்

புன்னகையைக்கண்டு

என்னையே நான்

மறந்திருந்தேன்

என்ன தவம் செய்து

உனை அடைந்தேனோ

முந்தைத்தவம் புரிந்து

எனை அடைந்தாயோ.

 

பித்தன் 113.

தினையளவுன் குறைகளை

பனையளவாக் கொள்ளும்

புவியினிலே

பனைமறத்தடியில் நின்றுநீ

பாலருந்தினாலும்

நினைவென்னவோ

கள்ளாக கொண்டிடுவர்

வினைதனை விதைக்காது

உனையே நீ நினைந்து

நினைவதனை இறையருள்

நிறுத்தி

மனைதனிலே மகிழ்வாக

வாழ்ந்திடலாம்.

 

பித்தன் 114.

ஏட்டிலுள்ள சுரைக்காய்

எக்கறிக்கு முதவாது

பாட்டிசொன்ன கதைகள்

பாதியிலே மறந்திடும்

காட்டினுள்ளே கடுமையாக

தவமியற்ற சென்றாலும்

வீட்டிலுள்ள மக்களின்

நினைவுன்னை

வாட்டிடும்

கூட்டினுள்ளே ஒளிவீசுமுன்

குலதெய்வம் தன்னை

காட்டியருளுமோர் நற்

குருவைநீ நாடிடுவாய்.

 

பித்தன் 115.

கொள்ளை கொலை

புரிந்திட்ட

கள்ள மகன் ஒருவனை

நல்லதோர் வீணை

ஏந்திய நாரத மாமுனி

இல்லத்தின் தத்துவத்தை

இனிமையாக விளக்கி

வால்மீகி என்ற மஹா

முனிவராக்கி

நல்லதோர் ராமகாவியம்

நாமடையச்

செய்திட்டார்.

 

பித்தன் 116.

பிள்ளை யாருக்குக்

கனி கிடைத்தது

பிள்ளையாருக்குக்

கிடைத்தது

அன்னையிடம் வேல்

வாங்கியவன்

சின்னவன் சிங்கார

வேலன்

தன்னந்தனியாய்

மலையில் நின்றவன்

மூன்றாமவன் முகுந்த

பாலன்

மூவரும் தேவரும்

போற்றும்

மூவரையும் வணங்கி

வாழ்ந்திடுவோம்.

 

Rali:

மலைவாழ் இருதம்பி சூழவாழ் யானைத்

தலைவரிக்கும் ஐங்கரன் வாழி.

 

Rali:

@BKR :

நயமில்லை ஓசையில்

      என்றாலும் சற்றும்

தயங்காது நான்பாவம்

      என்றென்னை மெச்சும்

உயர்ந்த பாவம்

      உனக்கு.