Nov 2017 – GRS

நடப்பதேதும் விபத்தில்லை நம்முன்

கடப்பதெல்லாம் காரியமே – படைத்த

காரணங்கள் பகுத்தறிந்தெளிய

ஆரணங்கை அண்டிப் பிழை

 

நடப்பதென்ன அதற்கெனது அர்த்தமென்ன

சிடுக்கெடுத்து சீருற – விடுக்கும்

காரணங்கள் கண்டு களம்புக

ஆரணங்கை அண்டிப் பிழை

 

ஏன் வந்தோம் எதற்கிருக்கிறோம்

ஏன் செய்கிறோம் செய்வதை – ஏனெனும்

காரணம் கண்டு கதி கூட

ஆரணங்கை அண்டிப் பிழை.

 

 

Advertisements

Nov 2017 – Shanthi

கொண்ட ஆரணங்கின் மனம் சுணங்காது

பிணக்கமின்றி இணங்கியே இருப்பின்

வையம் வணங்கிட வாழ்வாங்கு வாழ்வீர் காண்.

 

மாற்றானைக் கண்ணுற்ற மங்கையைக் கல்லாய் மாற்றியது உம் குலம்

மாற்றான் இல்லத்தில் சிறையிருந்த மங்கையை

ஆற்றாது தீயிற் புகவைத்ததும் உம் குலம்

வேரணங்கைக் கண்டால் கொண்ட அணங்கு போரணங்கு ஆவதில் குற்றமும் உண்டோ

கற்பு என்பது இரு பாலருக்கும் பொதுவன்றோ

 

காசும் பணமும் இருப்பினும் குணமுள்ள பதியையே கொண்டவள் கொண்டாடுவாள்

குணமில்லையேல் மணத்தில் மணமில்லை

இருபாலரும் ஈட்டும் இந்நாளில்

இருவரின் குணமே வாழ்க்கைத் தேரின் அச்சாணி

 

அதர்மம் தலைவிரிக்கும் காலம்

தர்மமதை நிலை நிறுத்த வருவேனென்றான்

அரியுருருவில் வந்து தூணைப் பிளந்த அண்ணல்

பரிமேல் வருவது திண்ணம் கலி முடியும் காலம்

 

ஆசைக்கும் உண்டோ அளவுகோல் மேதினியில்

ஆசையே துன்பத்தின் வித்து

 

ஆசைப்பாடற்றே பற்றேயற்றே

மாற்றம் இலாதான் தாள் பற்றித் தேற்றம் பெற்றே

ஏற்றம் உற்றே உய்வோம் நன்றே

 

பிள்ளைகளும் காப்பகத்தில்

பெற்றோரும் காப்பகத்தில்

குடியிருக்க ஆளில்லை

கோடி ரூபாய் இல்லத்தில்

 

 

Nov 2017 – Suresh

வாயென்று உண்டெனக்கு

வாழ்த்தத்தான்

வார்த்தையில்லை

நாவுண்டு

நற்சுவைகண்டு

நாளுமே

களித்திருக்க

வாவென்ற

ஒலியைஈண்டு

பாவென்ற

உனக்களித்தேன்

பூவண்டின்

தேனையுண்டு

சிலிர்த்திட்ட

நாவொலியன்றோ

 

நங்கைநல் லூரில்வாழு நண்பனே நன்றுரைத்தாய்

நங்கையில் ஏதுமில்லை நங்கைநல் லூரைஆளும்

நங்கையை நாளும்தொழுதிட மங்கையும் அருள்வாளன்றோ

உடன்வர பதிசிவன் கங்கையை சிரமேற் கொண்டான்

 

சுணங்காத அணங்கு முண்டோ மேதினியில்

பணங்காசு இல்லான் பதியென நேர்ந்திட

மணங்கொண் டவருடன் மகிழ்வுடன் வாழ்வீரேல்

வணங்கியே வாழ்த்துவம் யாம்

 

இல்லாள் எனினும் இசைந்தேர்க்கு மிவ்வுலகு

இல்லானை வசைபாடு மே

 

ஆரணங் கென்றிட ஆரங்க ளணியாதே

பூரணங் கொள்ளுமோ புகல்

 

ஈன்றுபுறந் தந்தவளாம்

தாயவளும் ஓரணங்கே

ஈர்த்தெம்மை ஆண்டவளாம்

இல்லாளும் ஓரணங்கே

ஈரமிகு விழிகளொடு

தோள்சேரும் மழலையரும்

ஈட்டியநல் நட்புகளும்

சோதரிகள் இவரன்றி

ஈரேழு புவனங்கள்

தானாளும் ஈஸ்வரியும்

குணங்குன்றா அணங்குகளே

மனங்கொண்டு யாமுரைத்தோம்

நகைச்சுவையாம் என்றெண்ணி

திகைப்பூண்டை மிதித்தோமோ

நகைச்சுவையைத் தானேற்று

மிகைச்சுவையைத் தள்ளிடுவீர்

 

அரியா தவனை அலைமா மகளைப்

பிரியா தவனை புல்லாங் குழலிசை

புரிமா தவனை ஆநிறை மேய்த்திடு

சிறுபா லகனை களிறினுக் கருளிய

கரிமா லவனை மூன்றடி கேட்டுப்

பெரிதா னவனை வெண்ணையைக் கண்டிட

உரியா னவனை ஆண்டாள் அருட்சுடர்

திரியா னவனை தூணில் தோன்றிய

அரிமா நரனை அனுதினம் தொழுதிட

பரிமே லழகன் பரிவுடன் வருவான்

 

அரிதாய் ஏதும் செய்தில னெனினும்

பரிவா யுரைத்தீர் பெரிதாம் உம்மனம்

 

உயரம் உன்னதம் விழையும் மாந்தர்க்கு

துயரம் ஒருபொருட்டாமோ சிகரமும் காணாது

துயரமும் நீண்டிட அயர்ந்திடு மானிடர்

பயன்தூக்கி தெளிவார்

 

ஆசை அறுமின் என்றனர் ஞானியர்

ஆசை அறுமின் என்றதும் அன்னவர்க்காம்

ஐம்புலன் ஒடுங்கிட

ஆசை அறுந்திடும் விஞ்ஞான உலகில்

வித்தை பல காட்டிடுவர் பொய்ஞான சந்தையில்

போட்டிகள் நிறைந்திருக்க மெய்ஞானம் என்பதுவோ

ஏட்டளவே இக்கலியில் ஆசை யறுத்தல்

அறிவல்ல ஈசனொடுபேர் ஆசை யறுத்தல்

அறிவாம்

 

பெம்மானைப் பாடிடவும் ஏன்மறந்தீர் பாவலரே

அம்மானும் கேட்கின்றார் அவர் மனமும் நோகாமல்

சும்மா இருப்பதும் சுகமேதான் என்றாலும்

கம்மாக் கரையுடைப்பீர் கவிப்புனலில் யாம்திளைக்க

 

தீயவனோ தூயவனோ யாரெவனோ தான்வணங்க

தீயவனே சிறுதீயாய் சிற்றம்பலத் துதித்து

தீயதனைத் தீயதனால் சுட்டுப் புடமாக்கும்

தீயாண்டுப் பெற்றான் சிவன்

 

மடைதிறந்தீர் மாயவனின் மைத்துனனும் மனங்குளிர

விடைகொடுத்தீர் மௌன விரதங்கள் வெளியேற