Jun 2017 – Shanthi

தீயிற் பொலிந்த பொன்னென மின்னும்

தீந்தமிழ் கவிதை கண்டு

தீராத இன்பம் கொண்டு

தீவிர மௌனம் கொண்டு வார்த்தை

தீர்ந்து நின்றேன்

 

மாயன்

பாம்பணையின் மேல் பள்ளி கொண்டவன்

பாம்பின் மேல் நின்று நர்த்தனம் புரிந்தவன்

குன்றினைக் கையில் குடையாய் எடுத்தவன்

குன்றின் மேல் ஏறிக் கல்லாய் நின்றவன்

 

மூவடி மண் கேட்டு விஸ்வரூபம் காட்டியவன்

மண்ணை உண்ட வாயில் விஸ்வத்தைக் காட்டியவன்

கோபியரின் ஆடைகளை ஒளித்துக் களித்தவன்

திரௌபதிக்கு ஆடை அளித்துக் காத்தவன்

 

யாசித்த கௌரவர்க்குத் தானையைத் தந்தவன்

பதம் பணிந்த பார்த்தனுக்குத் தன்னையே தந்தவன்

சகடனைக் காலால் உதைத்து மாய்த்தவன்

அகலிகையைப் பாதத்தால் ரட்சித்துக் காத்தவன்

 

சரணடைந்தோர்க்கு அளிப்பான் அபயம்

அவன் பாததூளியில் நீங்கிடும் பயம்

பிறவிக்கடல் கடக்க இதுவே உபாயம்

இதை உணர்ந்தவர்க்கு வருமோ அபாயம்.

 

ஆண் பாதி பெண் பாதியென

அர்த்தநாரி ஆனவனை

அம்மையென்றழைக்கவோ

அப்பனென்றழைக்கவோ

அம்மையும் அப்பனுமாகி

அந்தமும் ஆதியுமாகி

அண்டமெலாம் நிறைந்தானை

அடி பணிந்தேத்துவமே.

 

 

Advertisements

Author: Rali Panchanatham

Great Guy

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s