SKC – Aug 24, 2016

தமிழை உணர்ந்து

தமிழில் எழுது நீ

உமிழும் சொல்லும்

உணர்வாய் எழுது

அமிழ்தில் தோய்த்து

அனைத்தும் எழுதென

உமையாள் புதல்வன்

உளத்தே பணிக்க

அமைவாய் அவன் தன்

அடியைப் பணிந்து

சுமையாம் வாழ்க்கைச்

சுகந்தனைத் துறந்து

நமனுக்கு அஞ்சி

நல்லன பயின்று

அமையா அந்த

அனுபவம் வேண்டி மனத்

திமிரை அகற்றி

தினமும் தொழுது

எமையாள் முருகன்

இளையோன் தன்னை

சிமிழாம் மனதில்

சிறைப் பிடித்தேனே!

 

 

அந்தகனைக் கண்டு

அஞ்சி நடுங்கி

சொந்தமதைத் துறந்து

சுற்றம் மறந்து

இந்த இப்பிறவி

இடரின்றி அளித்த

கந்தவேளை எண்ணி

களித்திருப்பேனே!

 

ஆயர் குலத்தவன்

ஆவினம் மேய்த்தவன்

சேயாய் இருந்தும்

சித்து விளையாட்டில்

மாயை புரிந்தவன்

மதுராவைக் காத்தவன்

தாயைக் காக்க

தன் மாமனை சாய்த்தவன்

ஓயவே உளங் கொண்டு

ஒரு கையில் தலைவைத்து நாகப்

பாயினில் படுத்தவன்

பலராமன் இவன் மூத்தவன்

மாயக் குழல் கொண்டு

மங்கையரை ஈர்த்தவன்

தீயென சுட்டெரித்த

தீவினை தீர்க்க கர்ணன்

சாயுமக் காலத்தில்

சமர்க் களத்தில் நின்று

மாய உருக் கொண்டு

மருகி அவன் முன் சென்று

தா எனக் கேட்டு அவன்

தன் வினை தீர்த்தவன் தன்னைத்

தாயென நினைந்து

தம் முலைப்பால் சோர

ஓயாத பெரும் பசுக்கள்

உடனிருக்க காத்தவன்

தாயத்தில் ஆடியவர்

தம் கதையை முடித்தவன்

நேயத்தே எம்மை

நிதமிங்கு காப்பவன் அவன்

மாயத்தை எண்ணி

மருகி நின்றேனே!

Advertisements

Author: Rali Panchanatham

Great Guy

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s